BIOGRAFIE MIR





MIRjam Langemeijer : VERbeeldend-theater-maakster


Mirjam creëert beelden en karakters, die een verhaal meedragen. En dat doet ze al sinds ze gereedschap in haar (toen nog kleine) handen kreeg; een stift, een stuk papier, een rijkdom aan mogelijkheden. Vele jaren heeft zij 2 dimensionaal gewerkt, verschillende technieken gebruikt: olie verf, etsen, op oa Rietveld Academie te Amsterdam. Met als overkoepelend thema: 'verhalend-beeld'. Op een gegeven moment bereikte het 2 dimensieonale vlak een beperking. De dieptes van de etsen waren haar niet diep genoeg en het papier begon langzaam 3 dimensionale vormen aan te nemen in haar handen. Er ontstonden sculpturen van allerlei materiaal. Maar pas bij het ontdekken van de vele dimensies van het poppentheater vielen alle beperkingen weg. Een wereld ging voor haar open. Sindsdien is ze bezig met beeldend verhaal met poppen en attributen van allerlei materiaal. En werd haar thema: 'VER-beeldend verhaal'



          
                  Samen met haar tweeling zus, Mischa Langemeijer, die muzikant is van origine, is heeft ze een aantal voorstellingen gemaakt. 'Sjeik Oliepietje en Rietje Rups', engelse titel: 'Lord blubberbelly and Catty catterpillar', 'Rikketik', engelse titel: 'a Litlle bird told me...' en 'Zeestorm in een spinnenweb' (2001-2004). In de voorstellingen werd een eigen taal ontwikkeld. Een poëtische woordeloze taal van verbeelding van sprookjes en dromen, klanken en stromen. Met z´n 2en hebben ze Europa afgereisd, de grenzen van taal teniet gedaan en mensen bekoort met hun dromen.
Sinds haar ontdekking van poppenspel (1999) heeft Mirjam veel geëxperimenteerd met poppentheater, vooral op straat. Op autodidactische wijze, ofwel eigenwijs, eigenzinnig, het spel van bezieling eigen gemaakt. Een enkele bijscholing onderweg, van poppenmeesters en mime spelers, in les verband of op observatie. Maar bovenal is de straat haar leer school geweest, het publiek haar meesters. De directheid en de vrijheid van het straat theater beviel Mirjam. Ze is zich verder op straat-theater gaan toespitsen met onder andere haar voorstelling: 'het Grote Mini Theater' (2004) en in samen werking met Fred Abels           
           Sinds 2004 werkt ze samen met kunstenaar/uitvinder Fred Abels. Ze verkennen nieuwe toepassingen van poppenspel. De combinatie van hun specialiteiten; mechanische techniek, moderne elektronica en authentiek poppenspel zorgt voor wonderlijke creaties, Ze creëren mechanische poppen, die technisch gezien nog net geen robots zijn. zoals 'Dirk de dakloze robot' (2004) en 'Mono the monkey' (2006). Met deze 2 unieke straat theater voorstellingen worden ze onder de naam 'Electric Circus' over de hele wereld uitgenodigd.